Kartki z białego zeszytu

Opis

Od kilku lat w górnej szufladzie mojego biurka leży biały zeszyt. Często wyjmuję go stamtąd i coś zapisuję. Co kilka miesięcy zapisany zeszyt odkładam na półkę, a do szuflady wkładam nowy. Z kilkunastu zeszytów powstała książka. Nadal piszę.

Kartki z biaÅ‚ego zeszytu to dziennik intymny dojrzaÅ‚ej kobiety. Zawiera wpisy, które Sonia RaduÅ„ska publikowaÅ‚a na Å‚amach miesiÄ™cznika „ZwierciadÅ‚o”. Bohaterka felietonów i zarazem ich autorka - podchodzi do życia refleksyjnie, z wielkÄ… szczeroÅ›ciÄ… opisuje swoje emocje, zarówno te wywoÅ‚ane samotnoÅ›ciÄ…, rozstaniem z najbliższymi, rezygnacjÄ… z pracy, jak i te zwiÄ…zane z ulubionÄ… muzykÄ…, przeczytanymi książkami, zaprzyjaźnionymi zwierzÄ™tami. Lekcje jogi, spotkania z kółkiem podobnych do siebie kobiet, wizyta w agencji matrymonialnej - każdy dzieÅ„ podsuwa nowe tematy do rozmyÅ›laÅ„. Z Kartek przebija gÅ‚Ä™bokie przekonanie, że życie należy smakować, wolno i z radoÅ›ciÄ…, zgodnie z mottem otwierajÄ…cym jeden z felietonów, a zaczerpniÄ™tym z Agathy Christie: „Nie ma w życiu nic wspanialszego niż mieć czas”.

Niezwykła umiejętność życia chwilą, tkliwość i zachwyt poruszają nie mniej niż miłosne perypetie. Dawno nie czytałam czegoś tak życiodajnego. W tym świecie świętem jest smażenie borowików, ucztą wieczorne oglądanie gwiazd przez lornetkę, głośne czytanie przy świecach, śniadanie na tarasie, herbata o aromacie i smaku kory z cytrynowego drzewa.
Renata Arendt-Dziurdzikowska, „ZwierciadÅ‚o”

Nie radziłabym zaczynać lektury tej książki bez ołówka, bo obfituje ona w zdania i całe akapity, które chce się podkreślić, zapamiętać, przyswoić.
Agis, recenzentka biblioNETki