Talki z resztą

Opis

Pomimo sprzeciwu Kazików, Roszków i Edzia Obsta Talki powracają - drugim wyborem felietonów z cyklu Po robocie przy sobocie. Małżeński przegląd prasowy Talków, ukazujących się co tydzień w „Gazecie Wyborczej”. Czytelnikom Talków z resztą dane będzie poznać tajniki biurowych machinacji Roszka, niezawodne sposoby na sprowadzenie do domu fachowca i zoptymalizowanie blondynki, a nawet dowiedzieć się, które z ubrań męża Najlepszej z Żon przedstawiają dla niego największą wartość sentymentalną… Błahe codzienne wydarzenia są dla autorów niewyczerpanym źródłem wnikliwych spostrzeżeń i humoru; ich błyskotliwe i autoironiczne felietony ukazują nową polską rzeczywistość w krzywym zwierciadle, a jednocześnie bez niepotrzebnego moralizatorstwa.

Monika Piątkowska - reporterka i felietonistka „Gazety Wyborczej”. Nieustannie boryka się z problemem: jak być najlepszą z żon w wielkim mieście. Ma jednego męża (patrz: Leszek K. Talko), dwoje dzieci, trzy koty i stara się utrzymać te proporcje.

Leszek K. Talko - archeolog śródziemnomorski, reporter „Gazety Wyborczej”. Gotuje, robi zakupy, wspomina pracę kelnera w pizzerii na Polach Elizejskich i stale odpowiada na pytanie, czy pan Roszko istnieje naprawdę. Ma jedną żonę (patrz: Monika Piątkowska), dwoje dzieci i trzy koty - i również stara się zachować proporcje.

Pisane wspólnie felietony Moniki Piątkowskiej i Leszka K. Talko po raz pierwszy ukazały się w postaci książkowej w 2002 roku pod tytułem Talki w wielkim mieście. Na ich podstawie powstaje serial telewizyjny.


Koło fikcji i życia sensownie się zamyka. I kręci się, że aż miło.
Jarosław Mikołajewski, „Gazeta Wyborcza”

Bardzo zabawne opowieści pióra dwojga młodych i przebojowych dziennikarzy.
„Świat Kobiety”

Książka Moniki Piątkowskiej i Leszka Talki jest nie tylko lekturą lekką i zabawną. To także lektura pouczająca, mówiąca o naszych obyczajach więcej niż niejedno poważne i naukowe dzieło. Znakomicie uchwycony absurd, przenikający opisany tutaj wielkomiejski świat, przywodzi na myśl filmy Stanisława Barei.
„Gazeta Współczesna”